محمد الريشهري

183

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى)

كردنت عبرت آموختن . تا مىتوانى ، دوستى بوَرز و با مردم به خوبى رفتار كن و در مصائبِ سخت ، صبور باش و مصيبت‌ها را دست كم مگير . درباره قيامت ، بسيار انديشه كن و به بهشت ، شوق بورز و از آتش ، به خدا پناه ببر . امر به معروف و نهى از منكر كن و در راه خدا ، سرزنش هيچ سرزنشگرى در تو اثر نكند . از حلال هر گاه برايت فراهم شد ، هر اندازه كه خواستى ، [ بدون اسراف و تبذير ] استفاده كن . به اخلاص و توكّل ، چنگ در زن و گمان را رها كن و بر شالوده [ ى يقين ] ، بنا بگذار . با حق باش ، هر جا كه بود . آنچه را بر تو مشتبه مىشود ، با كمك عقلت تميز بده ؛ زيرا عقل ، حجّت خدا بر تو و سپرده‌اى [ الهى ] در وجود توست و برايت بركت‌ها دارد . اينهاست نشانه‌هاى زهد و راه و روش آن ، و عاقبت ، از آنِ پرهيزگاران است . 5903 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در نقل گفتگوى خود با جبرئيل عليه السلام : گفتم : اى جبرئيل ! معناى زهد چيست ؟ گفت : " زاهد ، كسى را كه آفريدگارش دوست دارد ، دوست مىدارد ، و كسى را كه آفريدگارش او را ناخوش دارد ، ناخوش مىدارد ، و از حلال دنيا مىپرهيزد و به حرام آن ، توجّه نمىكند ؛ زيرا حلال آن ، حساب دارد و حرامش كيفر . [ زاهد ، ] همچنان كه به خويشتن رحم مىكند ، به همه مسلمانان ، رحم مىكند و همان گونه كه از لاشه گنديده بسيار بدبو دورى مىكند ، از سخن [ بىجا ] مىپرهيزد و همان گونه كه از آتش دورى مىكند كه مبادا او را فرا گيرد ، از كالاى دنيا و زرق و برق آن نيز دورى مىكند . آرزويش كوتاه است ، انگار كه مرگ خود را پيش چشم دارد " . 5904 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : زهدورزى نسبت به دنيا ، پوشيدن لباس زِبْر و خوردنِ غذاى خشك و نامطبوع نيست ؛ بلكه زهدورزى نسبت به دنيا ، كوتاه كردنِ آرزوست . 5905 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله : زهد در دنيا ، به حرام كردن حلال و يا نابود كردن مال نيست ؛ بلكه زهد در دنيا ، آن است كه به آنچه در دست توست ، مطمئن‌تر از آنچه در دست خداست ،